Stjórn Landsvirkjunar skýrir málið: fundirnir án forstjórans voru formlega óformlegir

Stjórn Landsvirkjunar sendi í gær frá sér ítarlega greinargerð þar sem skilgreindar eru alls sjö tegundir stjórnarfunda. Samkvæmt henni voru fundirnir tveir sem haldnir voru án forstjórans hvorki formlegir né óformlegir, heldur „formlega óformlegir“, sem er sérstakur flokkur funda sem stjórnin segist hafa fundið upp á fundi sem ekki er enn búið að flokka.

„Það er mikilvægt að almenningur skilji muninn,“ sagði talsmaður stjórnarinnar. „Á formlegum fundi situr forstjórinn. Á óformlegum fundi situr enginn. Á formlega óformlegum fundi sitja allir nema forstjórinn, og það er bókað, en bókunin er óformleg.“

Að sögn talsmannsins er fundargerð af slíkum fundum skráð með blýanti á servíettu sem síðan er geymd í læstri skúffu. Lykillinn að skúffunni er, af öryggisástæðum, geymdur á fundi sem forstjórinn er ekki boðaður á.

Ný könnun sýnir að um þriðjungur þjóðarinnar treystir stjórninni lítið. Stjórnin brást við með því að boða til fundar um traust, en fram kom í tilkynningu að enginn utan stjórnarinnar mætti vita hvar eða hvenær hann yrði haldinn, „svo að traustið fái að vaxa í friði“.

Vélfræðingur á Austurlandi, sem hefur starfað í virkjun í 31 ár, segist orðinn vanur þessu. „Ég hef ekki verið boðaður á fund síðan 2009 en held að það hafi verið formlegt,“ segir hann. „Maður veit aldrei. Kannski er ég í stjórninni.“

Alþingi hefur nú ákveðið að rannsaka málið. Stjórnin fagnar rannsókninni og hefur boðist til að afhenda nefndinni öll gögn um leið og hún hefur haldið fund, án nefndarinnar, um hvaða gögn séu til.

Forstjórastaðan er nú laus til umsóknar. Í auglýsingunni kemur fram að starfið feli í sér setu á stjórnarfundum „eftir atvikum og samkvæmt nánara samkomulagi sem verður gert án viðkomandi“.